College B&W ‘rolt’ door het dorp
“Pas als je zelf in een rolstoel rijdt, begrijp je wat je op straat aan beperkingen tegen komt”.
Met die gedachte in het achterhoofd, hebben burgemeester en wethouders samen met enkele ambtenaren op 24 februari een ritje per rolstoel door ons dorp gemaakt. Het PGW had hiervoor het initiatief genomen. In die regenachtige week trof de groep gelukkig een droge morgen. Van voorzitter Loes Lekx kregen ze de opdracht mee als het moeilijk zou worden in de stoel te blijven zitten. “Want", zo zei Loes, “wij gehandicapten kunnen er ook niet eventjes uitstappen”.
Het werd een leerzame tocht. Burgemeester Cremers kwam er al snel achter dat een overjas geen geschikte kleding is voor een rolstoeler. Als je de stoel zelf wilt voortbewegen, raak je met je mouwen voortdurend de vuile wielen aan. En dat was achteraf zichtbaar. ethouder Dorenda Gerts mocht in de rolstoel de Kanaalstraat oversteken op de route van de Kerkweg-Oost naar de Passage. Als je het goed wilt doen, dan moet je achteruit de trottoirhelling af, maar in die houding kun je nauwelijks zien of er verkeer aankomt. “Eng hoor”, vond mevrouw Gerts.
Bij het vertrek uit het gemeentehuis liep de groep rolstoelers bijna letterlijk iemand tegen het lijf met een gezichtsbeperking. Die zag meteen de kans schoon de eerste burger zijn misnoegen te uiten over alle overlast die de bouw van het appartementencomplex hem bezorgde. De normale looproutes waren geblokkeerd!
De route voerde van het Raadhuisplein via de onderdoorgang naar de Kerkweg - veel te steil voor een rolstoel - en over de smalle stoep langs de winkels aan de Kerkweg-Oost.
Duidelijk werd hoe oncomfortabel en onveilig een verzakt en slecht onderhouden trottoir is. Wethouder Lont: “De herinrichting van dit gedeelte staat dan ook in de planning voor volgend jaar”.
In de Passage bleek dat het niet meeviel de vestiging van Kruidvat binnen te rijden: teveel drempels en gootjes waar rolstoelen in vastlopen.
En de helling van de Passage naar het parkeerterrein aan de Souburgh-zijde bleek ook een hele onderneming.
Vooraf gaf het PGW in het gemeentehuis een korte presentatie waarin een aantal pijnpunten met foto’s werd geïllustreerd. Te smalle gehandicapten parkeerplaatsen, te steile op- en afritten van trottoirs, te smalle doorgangen hier en daar, zeker voor scootmobielen.
De bijeenkomst kreeg een informele afsluiting in het gemeentehuis. Daarbij bleek bijvoorbeeld dat het sneeuwvrij maken van gehandicapten parkeerplaatsen – wel erg gewenst! - niet is opgenomen in het strooiplan van de gemeente. Zeker bij het gemeentehuis zou toch minimaal één GPP sneeuwvrij moeten zijn. “En als het niet in het plan zit, dan zijn er toch nog bezems”, vond onze PGW-voorzitter.
Bestuurders en ambtenaren bleken een luisterend oor. Zij maakten ook duidelijk dat zij vaak moeten voldoen aan eisen die niet goed met elkaar te verenigen zijn.
‘Inclusief denken’ - gehandicapten horen er gewoon bij – moet één van de uitgangspunten zijn van beleid, onder andere bij het centrumprojecten en Triangel. De positieve uitkomst was ook de principeafspraak met de manager van de afdeling Beheer Openbare Ruimte om periodiek te gaan overleggen met het PGW over bestaande en potentiële knelpunten voor mensen met beperkingen.